Góry Sowie (cz. Soví hory, niem. Eulengebirge – pasmo górskie w Polsce w Sudetach Środkowych w południowo-zachodniej części Polski na terenie województwa dolnośląskiego. W Górach Sowich oprócz grzbietu głównego wyróżnia się pasmo Garbu Dzikowca i Wzgórz Wyrębińskich.
Góry Sowie zajmują powierzchnię ok. 200 km², rozciągają się na długości 26 km (35 km licząc po linii grzbietowej) ulokowane są między górami: Wałbrzyskimi i Pogórzem Wałbrzyskim od zachodu a Bardzkimi od wschodu. Na wschodzie granicą jest Przełęcz Srebrna, a na zachodzie dolina rzeki Bystrzycy. Od północy ograniczone są Kotliną Dzierżoniowską, a od południa Obniżeniem Noworudzkim i Wzgórzami Włodzickimi. W okolicach Głuszycy graniczą z Górami Kamiennymi. Są to góry bardzo zróżnicowane pod względem wysokości, najwyższy szczyt to Wielka Sowa (1015 m n.p.m.). Pozostałe szczyty Gór Sowich mają wysokość od 600–980 m n.p.m. W szczytowych partiach znajdują się ciekawe gniazda skalne. Góry, z wyjątkami polan, w okolicach szczytowych i przełęczy porasta całkowicie bór świerkowy, z rzadko występującymi naturalnymi buczynami i cisami. Punkty widokowe mieszczą się na wieżach widokowych, na skałkach lub na szczytowych polanach. Góry te stanowią najstarszą część Sudetów i są zbudowane głównie z prekambryjskich gnejsów.
Góry Sowie należą do dwóch jednostek geologicznych o skomplikowanej tektonice i zróżnicowanej litologii: bloku sowiogórskiego i niecki śródsudeckiej. Skały bloku sowiogórskiego tworzą główny masyw Gór Sowich. Są to gnejsy i migmatyty z niewielkimi wystąpieniami skał: ultrazasadowych, amfibolitów, serpentynitów, granulitów i pegmatytów. Właśnie te poboczne skały stanowią o atrakcyjności tych gór. Południowo-zachodnia część gór należy do niecki śródsudeckiej, tzw. synklinorium śródsudeckiego, powstałej w okresie orogenezy waryscyjskiej, która wypełniona jest utworami karbońskimi i permskimi, z wystającymi w kilku miejscach skałami starszego podłoża. Występują tu mniej odporne na wietrzenie warstwy karbońskie i permskie, znacznie łagodzące stromość stoków. Na starszym, metamorficznym podłożu występują lokalnie młodsze skały karbońskie – piaskowce, mułowce i zlepieńce, tworzące tzw. „kulm sowiogórski”.
Historia geologiczna Gór Sowich sięga początków historii Ziemi sprzed 4,5 miliarda lat. Od tego czasu teren obecnych Sudetów przeszedł wielokrotną metamorfozę. Najstarsze skały możliwe do znalezienia w tym rejonie to hornblendyty z Bystrzycy Górnej, datowane na 1,2 miliarda lat. Pod względem geologicznym Góry Sowie zbudowane są głównie z gnejsu, najstarszego budulca skalnego ze wszystkich gór w Polsce, a nawet w Europie. Gnejsy obecnych Gór Sowich powstawały w dolnym piętrze ery prekambryjskiej w archaiku. Na początku ery paleozoicznej Góry Sowie były dnem morskim przejawiającym aktywność wulkaniczną. Wtedy doszło do osadzenia się (sedymentacji) skał osadowych – piasków, iłów, wapieni, a w nich skamieniałości. Następnie morze wycofało się i podczas orogenezy kaledońskiej wyniesione zostały na tym terenie olbrzymie góry, a skały pierwotne z poprzedniej ery uległy procesom przeobrażeniowym, np. granity prekambryjskie przeobraziły się w gnejsy, powstały dalsze partie łupków metamorficznych – krystalicznych. Następnie przez około 100 milionów ląd masywu kaledońskiego ulegał niszczeniu. W tej epoce erozja znacznie obniżyła potężne góry okresu kaledońskiego. Między obecnym, twardym gnejsowym blokiem Gór Sowich, a resztą masywu powstało wtedy zapadlisko, w którym zbierały się skały osadowe. Podczas hercyńskich ruchów górotwórczych w erze paleozoicznej doszło do podzielnia i wyniesienia masywu kaledońskiego. Powstały wtedy główne zręby brzeżne dzisiejszych Sudetów. Można więc powiedzieć, że najstarsze z Sudetów są Góry Sowie. Podczas dalszej części ery paleozoicznej w czasie aktywności wulkanicznej oraz wylewów law porfirowych i melafirowych powstały złoża tych skał i trwało dalsze formowanie się skał osadowych. W niecce śródsudeckiej powstawały z osadów organicznych pokłady węgla kamiennego. W końcowym okresie paleozoiku cały obszaru Gór Sowich zalewało morze. Podczas następnej ery, mezozoiku, podczas słabych ruchów kimeryjskich nastąpiło cofnięcie się morza i rozpoczęła dalsza erozja skał osadowych z okresu zalewu morskiego. Następnie doszło do wtórnego zalania morzem górnokredowym. Po kolejnym cofnięciu się morza nastąpiła tzw. orogeneza młodosaksońska, która pogłębiła wyrównane już uskoki tektoniczne pochodzące z fałdowania hercyńskiego. Podczas kenozoiku w starszym paleogenie i neogenie (w trzeciorzędzie) klimat był ciepły i wilgotny, więc góry ulegały silnej erozji wodnej, która ukształtowała dzisiejszy kształt dolin. Ruchy tektoniczne, które nasilały się począwszy od środkowego oligocenu, a swe apogeum osiągnęły w miocenie i pliocenie, spowodowały blokowe wypiętrzenie części Gór Sowich wzdłuż linii sudeckiego uskoku brzeżnego. Właśnie podczas tej ery, która trwa do dzisiaj, doszło po fałdowaniu alpejskim do trzech zlodowaceń i trzech okresów cofania się lądolodu. Podczas tego procesu doszło do ostatecznego uformowania się rzeźby gór. Ponadto doszło wtedy też do powstania rumoszy skalnych, glin zboczowych oraz osadów rzek i potoków.
Wypiętrzone są w obecnym kształcie jak większość Sudetów w trzeciorzędzie w postaci jednego zrębu tektonicznego. Szczyty mają kształt kopuł. Od strony północnej góry tworzą potężny gnejsowy mur, wyłaniający się nagle z Niziny Śląskiej. To efekt przebiegającego tędy uskoku sudeckiego. Średnie wyniesienie wierzchowiny w stosunku do północnego przedpola wynosi na tej krawędzi 600-700 m. Masywne wały Gór Sowich wyrastają nad Kotliną Dzierżoniowską jednym uskokiem stromych zboczy, przeciętych czterema przejezdnymi przełęczami. Po wschodniej stronie – od Przełęczy Srebrnej po Wielką Sowę. Wał ten wznosi się i rozszerza, aby przy Wielkiej Sowie osiągnąć szerokość 13 km. Dalej na zachód następuje znaczne obniżenie masywu, a główny grzbiet skręca na południe przez Sokół (862 m n.p.m.) w stronę Głuszycy i Gór Kamiennych. Cechą tych gór jest płaski grzbiet szczytów z wyraźnym zaznaczeniem asymetrii stoków. Zbocza południowe są dość łagodne, natomiast północne są bardziej strome. W całym masywie można wyróżnić cztery części składowe oddzielone od siebie przełęczami. Góry mają charakter mało zróżnicowanego, zwartego bloku o wyrównanej wierzchowinie i podciętych zboczach, od głównego bloku odchodzą liczne boczne, krótkie grzbiety pooddzielane dolinami potoków.
Źródło:
więcej 
|
proszę czekać...
|
Panorama Gór Sowich i Wałbrzyskich.
|
Góry Sowie - jedyny opis widniejący na pocztówce. Pozostaje wyzwanie szczegółowej lokalizacji.
Pocztówka KAW.
|
1905-1926 Panorama Świdnicy na tle gór Sowich.
11  1926 Dom wczasowy pierwszego wrocławskiego Stowarzyszenia Wioślarskiego w Górach Sowich. Brak dokładnej lokalizacji.
1925-1930 Góry Sowie na mapie sprzed 1930 r.
1931 Panorama Gór Sowich.
1931 Panorama Gór Sowich.
1930-1940 W Górach Sowich.
1935-1937 Strona tytułowa mapy turystycznej i panoramy Gór Sowich (po złożeniu mapy), ze zdjęciem fragmentu Gór Sowich (Bielawa, ul. Nowobielawska ?).
1935-1937 Ostatnia strona mapy turystycznej i panoramy Gór Sowich (po złożeniu mapy). "Sowiogórskie doliny zapraszają Ciebie - Dolina Miłej między Kamionkami i Rościszowem (zdjęcie leśniczówki w Lasocinie) - Kamionki, Rościszów".
1937 Mapa turystyczna szlaków w Górach Sowich, wydana w 1937 r. na zlecenie Gmin Turystycznych w Górach Sowich, na jej odwrocie wydrukowano "Panoramę Pogórza Wałbrzyskiego i Gór Sowich". Mapę można było złożyć na 16 części, tworząc pakiet o wym. ok. 20 x ...
1  1951 Dolina Niedźwiedzia w Górach Sowich.
1  1981 Góry Sowie.
1982-1984 Góry Sowie. Pejzaż na szlaku turystycznym Rzeczka-Sokolec, w głębi Wzgórza Wyrębińskie.
Pocztówka KAW.
1  1982-1984 Narciarski wyciąg orczykowy na Rymarzu (913 m). Góry Sowie z pięknymi widokami, szlakami turystycznymi, przełęczami Woliborską, Jugowską i Walimską, licznymi terenami narciarskimi stwarzają doskonałe warunki do uprawiania sportów zimowych.
Pocztówka...
1982-1984 Góry Sowie - Widok z polany na stoku Rymarza (913 m) w kierunku północno-wschodnim -
Chmielina (621 m), Kuczoba (654 m).
Pocztówka KAW.
1984-1986 Góry Sowie. "Wiata na Zimnej Polanie. Wieża widokowa na Wielkiej Sowie. Widok z Kalenicy. Krajobraz okolic Sokolca. Owce na wypasie w okolicach Rzeczki."
Pocztówka KAW
1995-1998 Góry Sowie i schronisko turystyczne Orzeł
2000 Góry Sowie i Wielka Sowa z wieżą widokową
2007 Widok na Karkonosze ze szlaku na Wielką Sowę
1  2014 Panorama Sudetów od Śnieżnika do Śnieżki. Na pierwszym planie Góry Sowie, Bardzkie i Kotlina Kłodzka, z górą Ślężą i Przedgórzem Sudeckim, od Strzegomia do Ząbkowic. Panorama, nieznanego autora, powstała przed 1930 r. na zlecenie "Śląskiego Krajow...
2015 Góry Sowie, część zachodnia. Najwyższe widoczne wzniesienie to góra Forteczna https://pl.wikipedia.org/wiki/Forteczna_(G%C3%B3ry_Sowie). Widok z ogródków działkowych, na północ od boiska treningowego KS "Bielawianka" Bielawa.
Góry Sowie - obiekty i wydarzenia  |
|
|
|
Góry Sowie w powiatach:
|
m
|